Γράφει ο Γιώργος Γιαλούρης
Και ποιοι δεν πέρασαν από εκεί, Καναανίτες και Ιεβούσιοι, Ασσύριοι, Εβραίοι, Βαβυλώνιοι, Πέρσες, Έλληνες, Ρωμαίοι, Ρωμιοί (που τους ονόμασαν αργότερα, χωρίς να ρωτήσουν κανέναν τους, Βυζαντινούς, αν και εγώ προτείνω προς τιμήν εκείνης της σορβονομητσοτακικοταγματασφαλιτοφασιζοημιτρελοβυζαντινοθεούσας να ονομαστούν Αρβελερινοί), Πέρσες Σασσανίδες, Ορκς, Τρολς, ‘Αραβες, σταυροφόροι Νορμανδοί, Φλαμανδοί, Λομβαρδοί και Προβηγκιανοί, Μουσουλμάνοι υπό τον Σαλαντίν, Ούρουκχαϊ, Μογγόλοι, Νάζγκουλ, Οθωμανοί, Χάραντριμ, Βρετανοί, όλοι πέρασαν από εκεί πέρα, όλοι έσφαζαν, βίαζαν, ανέσκαπταν, κατέστρεφαν, εκθεμελίωναν, σκλάβωναν, γαμούσαν κι έδερναν τους προηγούμενους στο όνομα της ιερότητας του μέρους και της ορθότητας της θρησκείας τους, ε, μα για ποιο μέρος μιλάμε, έλα ντε, για ποιο, για εκείνους του Άγιους Τόπους που έχουν ποτιστεί στο αίμα όσο κανένα άλλο μέρος της γης, τίποτα δεν φυτρώνει εκεί, μόνο μίσος και παράνοια στο όνομα της αγάπης και της υπεροχής της αλήθειας του ενός έναντι της αλήθειας του άλλου, και είναι τόσο ισχυρή η αλήθεια τους, τόσο φωτεινή και λαμπερή που πυκνώνει και συμπιέζεται όπως το διαμάντι στα έγκατα της γης για να μετατραπεί σε κοφτερό λεπίδι το οποίο κόβει εδώ και πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια αμέτρητους λαιμούς, δεν ξέρω αν έχει χυθεί περισσότερο αίμα εκεί πέρα απ’ όσο έχει χυθεί σε οποιοδήποτε άλλο μέρος, αίμα φρεσκότατο που ρέει από τρυφερούς λαιμούς, αίμα πολυχρησιμοποιημένο από γέρικους λαιμούς, δεν γίνεται διάκριση αν είναι κάποιος μεγάλος ή παιδί, αν έχει λαιμό, κόβεται, στα παιδιά δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση οι φασίστες της εποχής, αλλά δεν τους νοιάζει τελικά η ηλικία, δεν πα’ να είσαι ας πούμε και ο Πάπας και είσαι στα τελευταία σου από καρκίνο, άμα είσαι ζωντανός θα πεθάνεις και θα πεθάνεις διότι είσαι ζωντανός και αυτό είναι φασισμός, δεν είναι κάτι άλλο, είναι φασισμός, μία λέξη που έχει παρανερουλώσει και χρησιμοποιείται από τον καθένα και την καθεμιά για άσχετους λόγους, ο true σημερινός φασίστας, η version 2.0 του φασίστα, ταυτίζεται με τον σιωνιστή ο οποίος στο όνομα ενός κάποιου πράγματος που το βαφτίζει ιερό και άγιο όπως τους Άγιους Τόπους, θεωρεί απόλυτα φυσιολογικό και υποχρέωσή του να αποκτηνωθεί εξολοθρεύοντας ό,τι είναι ζωντανό και δεν του αρέσει να το βλέπει μπροστά του, γι’ αυτό κι εγώ λέω ότι θα ήταν μία εξαιρετική ιδέα αυτοί οι Άγιοι Τόποι, αφού έχουμε που έχουμε τόσες βόμβες, να βομβαρδιστούν ανηλεώς μέχρι να εξαφανιστεί ακόμη και η σκόνη και το έδαφος να μετατραπεί σε μία άλλη ακατοίκητη Zone Rouge, ένα έδαφος από πυρακτωμένους κρυστάλλους, ένα σκληρό σαν διαμάντι ηφαιστιογενές έδαφος, να γίνουν οι Άγιοι Τόποι ένα Άγιο Τίποτα και αφού βομβαρδιστεί μέχρι εξαφανίσεως, να βομβαρδιστεί ξανά και ξανά και ξανά κι έπειτα να στηθεί ένα μνημείο βλακείας όπου θα θυμίζει στους μελλοντικούς ανθρώπους ότι από τον Homo Sapiens (που μοιάζει περισσότερο με Homo Lupus) οδηγηθήκαμε στον Homo Spiritualis, έναν νέο ανθρωπολογικό τύπο σε μία κοινωνία όπου το κέρδος θα έχει χάσει το νόημά του ως λέξη και θα αποτελεί μία αναφορά στα λεξικά ως τεκμήριο μίας άλλης εποχής, καλά, καλά, θα μου πείτε, από ουτοπίες άλλο τίποτα, τις είδαμε και τις ουτοπίες, δεν είδαμε τίποτα ακόμη, μόνο κάποιες εκλάμψεις και κάποια όνειρα αλλά και κάποια πειστήρια για παράδειγμα το γεγονός ότι οι ρεαλιστές δολοφόνοι του είδους Homo Lupus λουφάζουν όταν ζορίσουν τα πράγματα ενώ εκείνοι του είδους Homo Spiritualis που δεν ανέχονται αυτό το σύστημα κι έχουν το θάρρος να ονειρεύονται, στέκονται ήρεμοι και αποφασισμένοι απέναντι στους φασίστες, απέναντι στους δολοφόνους με υψωμένη τη γροθιά.
