Η επίκληση του κυπριακού μοντέλου για τη Γροιλανδία δεν έγινε γενικά και αόριστα. Από τη μια είναι ένα βολικό παράδειγμα ελέγχου, με βελούδινο τρόπο, της Γροιλανδίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αποφεύγοντας ακραίες ενέργειες, όπως η εισβολή ή κατάκτησή της με οικονομικά ανταλλάγματα. Από την άλλη, η ουσία βρίσκεται στο γεγονός ότι η στρατηγική του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, έγκειται στη δημιουργία αποικιών, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα ελέγχονται από τις ΗΠΑ.
Θα είναι κράτη-δορυφόροι, όπως παλιά, επί της ουσίας θα είναι υπό κατοχή. Ανεξαρτήτως των σχεδιασμών αυτών του τραμπικού λαίλαπα, το ερώτημα είναι, πώς προέκυψε η Κύπρος;
Σημειώνεται συναφώς ότι οι New York Times, στις 21 Ιανουαρίου 2026, σε ρεπορτάζ τους από το Νταβός σε σχέση με τη «Συμφωνία της Γροιλανδίας» ανέφεραν, μεταξύ άλλων τα εξής: «Ένας από τους αξιωματούχους που παρευρέθηκαν στις συναντήσεις συνέκρινε την ιδέα με τις βάσεις του Ηνωμένου Βασιλείου στην Κύπρο, οι οποίες θεωρούνται βρετανικό έδαφος. Ένας δεύτερος αξιωματούχος που ενημερώθηκε για τις συζητήσεις επιβεβαίωσε επίσης ότι η ιδέα για τη Γροιλανδία διαμορφώθηκε με βάση τις κυρίαρχες βρετανικές βάσεις στην Κύπρο».
Η περίπτωση της Κύπρου, λοιπόν, του… ξεχασμένου μεταποικισμού, χρησίμευσε στις διεργασίες για την κατάκτηση από τις ΗΠΑ της Γροιλανδίας.
Είναι προφανές πως ο αμερικανικός σχεδιασμός δημιουργίας αποικιών προχωρά στην υλοποίησή του χωρίς ουσιαστικά να υπάρχει αντίδραση. Υλοποιείται διά της επιβολής και δεν λαμβάνει ποσώς τις όποιες, περιορισμένες ομολογουμένως, φωνές ακούγονται. Γιατί και στην περίπτωση της Γροιλανδίας, το θέμα δεν τελείωσε, όπως διατείνονται κάποιοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όλες οι κινήσεις που έγιναν για εκτόνωση της κρίσης ήταν κατευναστικές προς την κατεύθυνση του Αμερικανού προέδρου. Και στο τέλος, εάν τελικά ισχύσει η ιδέα για το μοντέλο Κύπρου, οι ΗΠΑ θα έχουν δικό τους έδαφος στη Γροιλανδία. Θα έχουν κυρίαρχες βάσεις και οι περιοχές αυτές θα είναι αμερικανικό έδαφος.
Η «σολομώντεια λύση»
Αυτή η στρατηγική έχει στοιχεία του παρελθόντος. Εξ ου και στις προσπάθειες αποφυγής ενδοΝΑΤΟϊκής αντιπαράθεσης, ρήξης, βρέθηκε η «σολομώντεια λύση», με το παράδειγμα της Κύπρου. Γιατί, όμως, επικαλέστηκαν την Κύπρο; Επειδή η Βρετανία δεν έφυγε ποτέ από την Κύπρο. Η δοτή ανεξαρτησία του 1960, «κλείδωσε» την παρουσία της Βρετανίας και της Τουρκίας στο νησί. Οι Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου καθιέρωσαν διά ενός συντάγματος φυλετικές διαιρέσεις, ένα μη λειτουργικό πλαίσιο, που κατέρρευσε σε τρία χρόνια. Ήταν Συμφωνίες με μεταποικιοκρατικές εγγυήσεις από τρεις ΝΑΤΟϊκές χώρες. Οι δύο βρετανικές στρατιωτικές βάσεις θεωρούνται κυρίαρχες. Θεωρούνται οι περιοχές αυτές βρετανικό έδαφος. Συνιστούν δε το 3% του εδάφους της Κύπρου. Έκταση πολύ μεγάλη, αν λάβει κανείς υπόψη το μέγεθος του νησιού. Οι βάσεις χρησιμοποιούνται για τα γεωστρατηγικά συμφέροντα της Βρετανίας αλλά και των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, στην ευρύτερη περιοχή.
Έλεγχος της περιοχής
Η βρετανική αντικατασκοπεία από τις βάσεις Ακρωτηρίου και Δεκέλειας, αλλά και από το σύγχρονο ραντάρ (ηλεκτρονικού πολέμου και υποκλοπών) που λειτουργεί στο Τρόοδος, παρακολουθεί τις κινήσεις που γίνονται στην περιοχή. Στη Συρία, τον Λίβανο, την Παλαιστίνη, το Ιράν. Εκτός από το υπερσύγχρονο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Ακρωτηρίου που διαθέτουν, είναι προφανές ότι οι βάσεις είναι εξοπλισμένες και με προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα, κυρίως στο Τρόοδος. Μέρους του αμερικανικού παγκόσμιου συστήματος παρακολούθησης επικοινωνιών αποτελεί ο σταθμός του Αγίου Νικολάου πλησίον της κατεχόμενης Αμμοχώστου. Η εγκατάσταση αυτή παρακολουθεί όλες τις τηλεπικοινωνίες, όχι μόνο στη Μέση Ανατολή, αλλά και στην Κεντρική Ασία. Οι καταγραφές της εκπέμπονται μέσω δορυφόρου στην Αγγλία και στη συνέχεια μεταφέρονται στον κεντρικό σταθμό του συστήματος στις ΗΠΑ. Έτσι από τις βρετανικές βάσεις της Κύπρου παρακολουθούνται τα πάντα, ενώ τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις δεν τις χρησιμοποιούν μόνο οι Άγγλοι. Χρησιμοποιούνται, ως γνωστό, και από τους Αμερικανούς. Υπενθυμίζεται ότι σε δημοσίευμα του «Φ» τον Αύγουστο του 2012 (Γ. Γεωργίου – Κύπρος: Βάση για υποκλοπές και στρατιωτικές επιχειρήσεις), η εκτίμηση του Αμερικανού πρεσβευτή στη Λευκωσία το 2008, η οποία διέρρευσε μέσω της οργάνωσης WikiLeaks, ήταν πως «τυχόν ζημία ή πλήρης απώλεια των εγκαταστάσεων στις βρετανικές βάσεις θα αποτελούσε απειλή για τα συμφέροντα εθνικής ασφαλείας μας στην Ανατολική Μεσόγειο».
Την περίοδο αυτή, λόγω των εξελίξεων στην περιοχή, των όσων συμβαίνουν στη Γάζα, την Ουκρανία, τις παρεμβάσεις Τραμπ, που γίνονται προς ενίσχυση του κατοχικού Ισραήλ, η Κύπρος βρίσκεται στο προσκήνιο. Την… γλυκοκοιτάζουν πολλοί, που θέλουν να αξιοποιούν προς όφελος των συμφερόντων τους τη στρατηγική θέση του νησιού.
Συνεπώς το παράδειγμα της Κύπρου είναι σημαντικό και για τους τωρινούς σχεδιασμούς, εξ ου και στη βάση αυτού γίνονται οι σχεδιασμοί Τραμπ στη Γροιλανδία. Στη συνέχεια αναμένεται ότι θα επικαλεστούν το ίδιο μοντέλο και για άλλες περιοχές. Εν αναμονή!
Ούτε φωτιά, ούτε καπνός στη νέα συνάντηση Χριστοδουλίδη και Ερχιουρμάν
Η νέα συνάντηση του προέδρου Χριστοδουλίδη με τον κατοχικό ηγέτη, Τουφάν Ερχιουρμάν, στην παρουσία της Προσωπικής Απεσταλμένης του γ.γ. του ΟΗΕ, Μαρία Άνχελ Ολγκίν Κουεγιάρ, που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Τετάρτη στη νεκρή ζώνη στη Λευκωσία, δεν είχε αποτέλεσμα. Είναι πρόδηλο ότι η κατοχική πλευρά ροκανίζει τον χρόνο, αποφεύγει τις συζητήσεις επί της ουσίας και επιμένει να προτάσσει όρους και προϋποθέσεις πριν την έναρξη των όποιων διαπραγματεύσεων. Είναι σαφές πως ο νέος κατοχικός ηγέτης δεν μπορεί να κάνει βήμα χωρίς να έχει την έγκριση της Άγκυρας, και τούτο το επιβεβαιώνει τόσο από τα όσα δηλώνει δημοσίως, αλλά και από τα όσα αναφέρει στις συναντήσεις του. Όπως έπρατταν και οι προκάτοχοί του, ακολουθεί τις υποδείξεις της Τουρκίας. Ο Ερχιουρμάν, ωστόσο, θεωρήθηκε ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει διαφορετικά, και γι’ αυτό και η επιλογή του στις παράνομες εκλογές (19/10/2025) σκόρπισε… ενθουσιασμό σε κάποιους διεθνείς παίκτες, αλλά και μεταξύ των «οπαδών της όποιας λύσης» ( ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ) στις ελεύθερες περιοχές. Πρόκειται, βέβαια, για πολιτική αφέλεια να πιστεύει κανείς ότι ο εκάστοτε κατοχικός ηγέτης μπορεί να λειτουργήσει αυτόνομα. Η Τουρκία, που κατέχει έδαφος της Κύπρου και συντηρεί το κατοχικό καθεστώς, δεν θα αφήσει κανένα να αποφασίζει πλην της ίδιας. Ιδιαίτερα για θέματα που επηρεάζουν τα στρατηγικά της συμφέροντα.
Περαιτέρω, είναι σαφές πως η Άγκυρα δεν θέλει να γίνουν οι όποιες κινήσεις, μικρές ή μεγάλες στο Κυπριακό, ειδικά αυτό το εξάμηνο, το οποίο η Κυπριακή Δημοκρατία προεδρεύει της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την ίδια ώρα, είναι σαφές πως οι εξελίξεις στην περιοχή, ο αναβαθμισμένος ρόλος της Άγκυρας, της επιτρέπουν να μην συνεργασθεί σε μια νέα προσπάθεια στο Κυπριακό.
