Βλέπω στο facebook διάφορες φωτογραφίες: «Το τέλος της μικρής μας πόλης του Δημήτρη Χατζή» σε πολλές και διαφορετικές εκδόσεις.
Και διαβάζω στη λεζάντα:
«Εδώ, συλλογικά κοινά διαβάσματα. Είμαστε μακριά, ο καθείς απορροφημένος στην τοπικότητά του και σε ό,τι αυτή του δημιουργεί. Κι όμως, ανοίγοντας τις ίδιες σελίδες, βρισκόμαστε σε έναν κοινό χρόνο. Οι λέξεις γίνονται γέφυρες· διασχίζουν αποστάσεις, βουνά και σύνορα.
Άλλος διαβάζει σε ένα δωμάτιο, άλλος σε μια βιβλιοθήκη, άλλος πλάι στο παράθυρο ή στον δρόμο. Διαβάζουμε μόνοι, αλλά όχι μόνοι. Το ίδιο βιβλίο μας ενώνει σιωπηλά, σαν να ανταλλάσσουμε βλέμματα μέσα από τις σελίδες του.
Οι φωτογραφίες αυτές δεν είναι απλώς στιγμιότυπα ανάγνωσης· είναι ίχνη μιας κοινής διαδρομής. Κάθε τόπος γίνεται σημείο συνάντησης, κάθε ανάγνωση μια μικρή μετατόπιση. Έτσι, από διαφορετικές αφετηρίες, συγκλίνουμε σε ένα κοινό νόημα που ακόμη διαμορφώνεται.
Μέχρι να ανταμώσουμε από κοντά στο καταφύγιο της Αετομηλίτσας (Ντένισκο) συνεχίζουμε να διαβάζουμε μαζί – ο καθένας από τον τόπο του, όλοι στιγμιαία μέσα στην ίδια ιστορία.
Τα πάντα ῥεῖ, όπως είπε ο Ηράκλειτος, και ρέουμε και ’μείς μαζί τους»
Η ημερομηνία της συνάντησης ορίστηκε για τη Κυριακή 15 Μαρτίου, ώρα 12:00 μ.μ. στο Καταφύγιο Αετομηλίτσας. Όπως σημειώνεται, υπάρχει δυνατότητα διαμονής στο καταφύγιο από το Σάββατο 14/3, «για όσες και όσους θέλουν να αφήσουν τον δρόμο να τους φέρει πιο αργά, να μοιραστούν φωτιά, σιωπή, κουβέντα και σελίδες. Υπάρχει επίσης η δυνατότητα να συνταξιδέψουμε, να ενώσουμε διαδρομές, αυτοκίνητα και ιστορίες πριν ακόμα ανοίξει το βιβλίο. Αναμένουμε τα μηνύματά σας για κοινό προγραμματισμό, για τη διαμονή, τη μετακίνηση και τη συνάντηση, ώστε όλα να γίνουν όπως ταιριάζει: μαζί. Καλές ανταμώσεις!»
Μπαίνω στους χάρτες να εντοπίσω τον τόπο συνάντησης. Δύσκολο για μένα να φύγω εκείνες τις μέρες από την Αθήνα. Όμως σκέφτηκα να το μοιραστώ μαζί σας. Όπως και τη γνωριμία μου με διαφορετική λέσχη ανάγνωσης. Το Αετόφωτο – Lumina di la Plai, μια διαδικτυακή φωλιά της λέσχης βιβλίου του καταφυγίου της Αετομηλίτσας (Ντένισκο) η οποία πραγματοποιεί συναντήσεις μια φορά τον μήνα στο καταφύγιο!
Η Χρύσα Χατζηκανέλλου-Γαζή, εκ μέρους της ομάδας, μας εξηγεί:
«Το Αετόφωτο – Lumina di la Plai είναι μια λέσχη ανάγνωσης που γεννιέται στα ελληνοαλβανικά σύνορα, με έδρα το καταφύγιο της Αετομηλίτσας, το παλιό Ντένισκο. Lumina di la Plai σημαίνει, στα βλάχικα, “το φως που αναδύεται από τα βουνά”. Και το ίδιο το όνομα του τόπου, Ντένισκο, από σλαβική ρίζα, δηλώνει έναν προσήλιο τόπο – έναν τόπο στραμμένο στο φως.
Η Αετομηλίτσα είναι ορεινό χωριό του Δήμου Κόνιτσας, χτισμένο στις νότιες πλαγιές του Γράμμου, σε υψόμετρο περίπου 1.450 μέτρων.
Το εγχείρημα αποσκοπεί στη συν-δημιουργία συνδέσεων, με κέντρο το κοινό ανάγνωσμα. Η μετακίνηση προς το γεωγραφικό και κοινωνικό απόμερο δεν αντιμετωπίζεται ως φυγή, αλλά ως επιστροφή: ως δυνατότητα να δημιουργηθούν νέα κέντρα, εσωτερικά και εξωτερικά, και να ανανοηματοδοτηθούν τα ίδια τα σύνορα – μέσα από εμάς, μέσα από τη συνάντηση.
Το Αετόφωτο αποτελεί μια συλλογική, αλληλέγγυα προσπάθεια. Πραγματώνει μηνιαίες συναντήσεις στο καταφύγιο, αλλά επιθυμεί να παραμένει ανοιχτό σε κάθε πρόταση και κάθε μορφή έκφρασης: την πεζοπορική ανακάλυψη, τη μουσική, το ντοκιμαντέρ, την προφορική μαρτυρία, τα παραμύθια. Στόχος είναι ο τόπος να πάρει ζωή και κίνηση, να γίνει σημείο ανταμώματος – ένα πέρασμα όπου οι λέξεις, τα σώματα και οι εμπειρίες αδράζονται μαζί με μνήμες»
Στη σελίδα του Δήμου Κόνιτσας, διαβάζω για την Αετομηλίτσα:
«…Η ζωή των κατοίκων της Αετομηλίτσας, όπως σε πολλά βλαχοχώρια της Πίνδου, είναι συνυφασμένη με την ημινομαδική κτηνοτροφία. Κάθε χρόνο, στις αρχές Ιουνίου, οι κτηνοτρόφοι με τα κοπάδια τους, που αριθμούν αρκετές χιλιάδες γελάδια, σκορπίζονται στα απέραντα βοσκοτόπια του χωριού, στον κεντρικό Γράμμο. Στις αρχές φθινοπώρου ακολουθούν την αντίστροφη πορεία προς τα χειμαδιά της Θεσσαλίας και Μακεδονίας. Η Αετομηλίτσα είναι αφετηρία για ορειβατικές διαδρομές προς τις γύρω πανέμορφες καταπληκτικές κορυφές του Γράμμου, που καθιστούν την περιοχή, τον παράδεισο του πεζοπόρου και του ορειβάτη. Στο χωριό λειτουργούν τους καλοκαιρινούς μήνες δύο ταβέρνες και ένα καφέ μπαρ, που βρίσκονται στην πλατεία, με άψογη εξυπηρέτηση όλη την ημέρα. Το πνευματικό κέντρο του χωριού κοσμεί την είσοδο της πλατείας, ενώ η δημιουργία του καταφυγίου συνέβαλλε στην ουσιαστική ανάπτυξη του χωριού, καθώς λειτουργεί όλο τον χρόνο και φιλοξενεί πλήθος επισκεπτών. Το Δεκαπενταύγουστο, που γιορτάζει η εκκλησία της Παναγίας, γίνεται μεγάλο πανηγύρι και λαμβάνει χώρα το αντάμωμα όλων των Αετομηλιτσιωτών στο οποίο και συμμετέχουν και πολλοί επισκέπτες. Επιπλέον, η Τοπική Κοινότητα, οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι και οι κτηνοτρόφοι της Αετομηλίτσας διοργανώνουν εκδήλωση για την Κτηνοτροφία το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Ιουλίου. Προβάλλονται παραδοσιακά ντοκιμαντέρ, στην πλατεία του χωριού ακολουθούν χορευτικά συγκροτήματα με ολονύχτιο γλέντι στις ταβέρνες του χωριού. Επίσης, στην τοποθεσία Γκούρα γίνεται αναπαράσταση από την ποιμενική ζωή των κτηνοτρόφων και παρουσίαση παραγωγής παραδοσιακών προϊόντων…»
Όμως μου δίνει μεγαλύτερη χαρά αυτή η πρωτοβουλία νέων κατά βάση ανθρώπων που επιλέγουν να συναντηθούν εκεί μέσα στον χειμώνα και μάλιστα με αφορμή το διάβασμα ενός τόσο ξεχωριστού βιβλίου που είναι «Το τέλος της μικρής μας πόλης». Καθόλου τυχαία επιλογή, που οδηγεί σε πολλές σκέψεις και συζητήσεις.
Γράφω εδώ συχνά για την Ελλάδα που χάνεται, αλλά και γι’ αυτούς που αντιστέκονται στο τέλος της μικρής μας χώρας…
Και ίσως αξίζει όλοι να πάρουμε τελικά τα βουνά!
Για περισσότερα:
Facebook: Αετόφωτο – Lumina di la Plai (www.facebook.com/share/178S7vssE7/?mibextid=wwXIfr)
Instagram: aetofoto
YouTube: @aetofoto
Ιστοσελίδα: aetofotoplai.wixsite.com/aetofoto—lumina–di
Ε-mail: [email protected]
