Semper Eadem
«Πούθε η αλλιώτικη, έλεγες, η θλίψη αυτή σε πιάνει,
που λούζει σαν τη θάλασσα το βράχο το γυμνό;»
–Άμα η καρδιά μας μια φορά το τρύγισμά της κάνει,
να ζει κανείς ειν’ άσκημο, το ξέρουν όλοι αυτό.
Πόνος πολύ απλός είναι, δεν είναι κρύφιος, έλα!
σαν τη δική σου τη χαρά φαίνεται στη στιγμή.
Πάψε λοιπόν να με ρωτάς, περίεργη κοπέλα,
κι αν η φωνή σου είναι γλυκιά, ωραία μου, σώπα εσύ!
Σώπαινε, ανίδεη ψυχή, μ’ όλα ξετρελαμένη
στόμα με γέλιο παιδικό! Οι ανθρώποι ’ναι δεμένοι
πιότερο με τον θάνατο παρά με τη ζωή.
Άστην καρδιά μου άστηνα στο ψέμα να μεθύσει
στου ωραίου ματιού σου τ’ όνειρο τ’ ωραίο ν’αρμενίσει,
και στων βλεφάρων σου τη σκιά πολύ να ονειρευτεί!
Γάτα
Έλα γατούλα μου όμορφη στη φλογερή μου αγκάλη,
και τα γαμψά σου τώρα νύχια, κράτα,
κι άσε με να βυθιστώ στα ωραία σου μάτια πάλι,
που μέταλλο κι αχάτι είναι γεμάτα.
Όταν χαϊδεύουν ξένοιαστα τα δάχτυλά μου εσένα,
τη λαστιχένια ράχη και την κεφαλή σου,
κι ηδονικά απ’ το χάδι αυτό να νοιώθω μεθυσμένα
στο ηλεκτρισμένο πάνω το κορμί σου,
ο νους μου στη γυναίκα μου πηγαίνει που η ματιά της
σαν τη δική σου ζώο αγαπημένο,
ρίχνει βαθιά την κοφτερή και κρύα σαϊτιά της.
Κι από τα νύχια ως την κορφή χυμένο,
τη ζώνει αέρι αιθέριο, μια επίφοβη ευωδιά,
που μέσα εκεί το μελαψό κορμί της κολυμπά.
Ο Άλμπατρος
Οι ναύτες για διασκέδαση συχνά σαν ταξιδεύουν,
πιάνουν τα πάλλευκα, τρανά της θάλασσας πουλιά,
που σαν συνταξιδιώτες λες, ράθυμα συντροφεύουν,
το πλοίο που μεσ’ στα βάραθρα κυλάει τα πικρά.
Μα μόλις σκλαβωμένα εκεί στην κουπαστή τα δέσουν,
οι αιθέριοι βασιλείς σκυφτοί και δίχως χάρη πια,
αφήνουν τ’άσπρα τους τρανά φτερά οικτρά να πέσουν,
και στα πλευρά τους σαν κουπιά να σέρνουνται βαριά.
Αυτοί πούναι τόσο όμορφοι τα σύγνεφα όταν σκίζουν,
πώς είναι τώρα κωμικοί κι άσκημοι και δειλοί!
Άλλοι τα ράμφη τους σκληρά με πίπες τα ερεθίζουν
κι άλλοι για να τους μιμηθούν, πηδάνε σαν κουτσοί!
Μ’ αυτούς τους νεφοπρίγκιπες κι ο ποιητής πώς μοιάζει
που τ’αναγέλια δέχεται, τις μπόρες, και γελά
σαν ξένος μεσ’ στον κόσμο αυτόν που γύρω του καγχάζει,
σκοντάφτει απ’ τα γιγάντια του φτερά σαν περπατά!
Μετάφραση: Γιώργος Σημληριώτης
