Ο ξένος της εποχής του
Αλοίμονο σ’ εκειόν που δια του πνεύματος
ξαπεράσει οπωσούν την εποχή του·
βαρειά καταφορά δημόσιου ρεύματος
θα του καταπικράνει τη ζωή του.
Μ’ αν ακόμη βαλθεί εξ επιτηδεύματος
να φέρει εμπρός την κοινωνία μαζί του,
τότε ολόκληρη αυτή, σαν από νεύματος
θε να πέσει στην άθλιαν ύπαρξή του.
Θαν τον αποστραφεί με ατιμασία
τότε η μωρή και αχάριστη Πατρίδα.
Και μεσ’ στην όλη αποδοκιμασία,
Δεν θάχει ειμή την άχαρην ελπίδα,
νάλθει άλλη γενεά με νοημοσύνη,
ναν του κάμει μια μέρα δικαιοσύνη.
Το Συμφέρον
Ο Θεός ο παντοδύναμος εις τα άνω,
αντίδικο έχει δυνατώτερόν του
κάτου στη γη μας, όπου αν δεν λανθάνω,
ετούτος έχει Εκειόν κατώτερόν του.
Το Συμφέρον! Το μέγα εκείνο πλάνο,
που δεν αναγνωρίζει ανώτερόν του
Θεόν! που εμπρός σ’Αυτό, ο θεός ο απάνου
καταπίνει συχνά το δίκαιόν του.
Και δεν μιλεί και αφήνει ν’αδικούμε.
Έτσι εμείς όχ· το συμφέρο φερμένοι,
απάνθρωπα, μωρά κερδοσκοπούμε,
τόσο που κ’η ανθρωπιά μας να παθαίνει
και το ίδιο μας συμφέρον να χαλούμε,
οχ το πολύ συμφέρον τυφλωμένοι.
Οι Ψευτοπατριώτες
Στο ανάθεμα, στο ανάθεμα να πάνε
όλοι όσοι φιλοπόλεμοι προδότες
το αίμα των παιδιώνε μας διψάνε
και του έθνους όλου τους τίμιους ιδρώτες.
Μα τι! Και αυτό το έθνος το αμποδάνε,
στον κρημνό, Πατριώτες – Ισκαριώτες!
Εσείς να πάτε, οι τούρκοι να σας φάνε,
εχθροί, τύραννοι, δόλιοι συνομότες!
Δώστε και σεις, ψευτοήρωες , μια ρανίδα
από το απαίσιον αίμα το δικό σας,
σεις πόχετε στο στόμα την πατρίδα
και στην καρδιά τον άθλιο εγωισμό σας.
Μα σεις δεν έχετε άλλη επιθυμία
παρά του γείτονά σας τη ζημία.
