Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Ελλάδα προετοιμάζεται να εισέλθει σε μια νέα στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ και την Κύπρο, με στόχο τη δημιουργία μιας ειδικής στρατιωτικής μονάδας που θα δρα στην ανατολική Μεσόγειο, στην περιοχή μεταξύ Ρόδου και Κύπρου. Η ελληνοϊσραηλινή δύναμη, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Τα Νέα, θα αριθμεί περίπου 2.500 στρατιώτες και θα διαθέτει πλοία, αεροσκάφη, καθώς και υποδομές στα αντίστοιχα νησιά. Σκοπός της, όπως αναφέρεται, είναι η διαφύλαξη των υποθαλάσσιων επενδύσεων ‒αγωγών και καλωδίων‒ που βρίσκονται στην περιοχή, από ενδεχόμενο τουρκικό σαμποτάζ.
Ωστόσο, μια τέτοια εξέλιξη εγείρει σειρά σοβαρών προβλημάτων. Οι εν λόγω επενδύσεις βρίσκονται εντός της κυριαρχίας ή των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κύπρου, και όχι του Ισραήλ. Επομένως, ενώ η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν άμεση γειτνίαση και σύνορα με την Τουρκία ‒και άρα διαφορετικά συμφέροντα και διαφορετικά ρίσκα‒ η άμυνα των δύο χωρών φαίνεται να επαφίεται, κατά το ήμισυ, στο Ισραήλ. Ένα κράτος που ελάχιστα έχει να χάσει ή ενδεχομένως να έχει ακόμη και να κερδίσει από μια ανάφλεξη στην περιοχή.
Επιπλέον, η ανάπτυξη μιας διεθνούς δύναμης για τη διαφύλαξη επενδύσεων ‒όχι γενικώς της κυριαρχίας‒ σε συνδυασμό με τη διάθεση διευθέτησης όλων των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Χάγης, παραπέμπουν περισσότερο σε μια διαδικασία σταδιακής παραίτησης της χώρας από τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Μια διαδικασία που υλοποιείται είτε μέσω προσφυγής σε διεθνείς οργανισμούς ‒Χάγη, ΝΑΤΟ‒ είτε μέσω της αποδοχής μόνιμης ανάπτυξης ξένων στρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή, ώστε να προστατεύουν τη δική τους ατζέντα.
Μάλιστα, αυτή η κατεύθυνση επιβεβαιώνεται και από δημοσίευμα της Καθημερινής, όπου αναφέρεται ότι η ένταση της στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας-Ισραήλ στη συγκεκριμένη περιοχή συνδέεται και με την ανησυχία των Ισραηλινών για το ενδεχόμενο η στρατιωτική αναβάθμιση της Τουρκίας να οδηγήσει σε «κλείσιμο» των εναέριων οδών που χρησιμοποιήθηκαν από το Ισραήλ στον πόλεμο με το Ιράν.
Εκείνο, όμως, που καθιστά τα παραπάνω ακόμη πιο ανησυχητικά είναι η πρόσφατη αναφορά του αρχηγού ΓΕΕΘΑ, Δ. Χούπη, στην ανάγκη ανάπτυξης ικανοτήτων που θα επιτρέπουν την υλοποίηση προληπτικών πληγμάτων. Προληπτικό χτύπημα ενταγμένο σε πιο σχέδιο και για ποια συμφέροντα είναι το ερώτημα. Η συνεργασία με μια εμπρηστική δύναμη, που διαθέτει σχέδια εξάπλωσης και τίποτα να χάσει από αναφλέξεις μακριά από τα σύνορά της, σε συνδυασμό με τη ΝΑΤΟποίηση της χώρας με όρους «οικοπέδου», προμηνύει εξαιρετικά επικίνδυνες εξελίξεις. Ιδίως όταν συνδυάζονται τέτοιου τύπου «ειδικές» ομάδες δράσης και υπαινιγμοί για προληπτικά πλήγματα, εν μέσω μιας γεωπολιτικά ταραγμένης περιόδου, όπου τόσο οι ΗΠΑ όσο και το Ισραήλ δείχνουν ξεκάθαρη διάθεση να επιβάλουν πολλαπλούς και διαφορετικούς γεωπολιτικούς αναδασμούς και διευθετήσεις για τις οποίες η Ελλάδα μοιάζει περισσότερο με οικόπεδο και χώρο εξέλιξης τους παρά με σύμμαχο και εταίρο όπως το πολιτικό σύστημα αρέσκεται να μας παρουσιάζει.
Υ.γ.: Την ώρα που γράφονται τα παραπάνω, λίγο πιο δυτικά από την περιοχή δράσης της αναφερόμενης δύναμης, νοτιοδυτικά της Κρήτης, ουκρανικό ντρόουν πραγματοποίησε χτύπημα σε πλοίο ινδικών συμφερόντων με σημαία Ομάν. Πριν μιλήσουμε για νέες δυνάμεις και συνεργασίες ας δούμε ποιος ελέγχει τον εναέριο χώρο στη χώρα μας.
