Επιμέλεια: Γιάννης Σχίζας
Απεβίωσε σε ηλικία 90 ετών ο Ελβετός συγγραφέας Έρικ Φον Ντένικεν, ο οποίος έχτισε μια επικερδή καριέρα με τη θεωρία του ότι η ανθρωπότητα χρωστάει τον πολιτισμό της στη βοήθεια εξωγήινων – μια θεωρία που οι επιστήμονες και οι αρχαιολόγοι απορρίπτουν ως ανοησία.
Το μπεστ σέλερ «Αναμνήσεις από το μέλλον» που εξέδωσε ο Φον Ντένικεν το 1968 έκανε γνωστή τη φανταστική θεωρία του ότι η Γη έχει δεχθεί επανειλημμένα επισκέψεις από εξωγήινους, όπως μαρτυρούν αρχαίες κατασκευές σαν τις αιγυπτιακές πυραμίδες ή τα γεωγλυφικά της Νάσκα στο Περού.
«Χρειάστηκε κουράγιο για να γραφτεί το βιβλίο, και θα χρειαστεί κουράγιο για να διαβαστεί» έγραφε στην εισαγωγή ο Φον Ντένικεν.
Αναγνώριζε ότι οι επιστήμονες θα απέρριπταν τη θεωρία του ως ανοησία, επέμεινε όμως ότι «το παρελθόν βρίθει άγνωστων θεών που επισκέφτηκαν την αρχέγονη Γη με επανδρωμένα διαστημόπλοια».
Ακαδημαϊκοί εξέδωσαν βιβλία για να διαψεύσουν το αφήγημα του Φον Ντένικεν, ενώ το 1973 το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel δημοσίευσε στο εξώφυλλό του άρθρο με τίτλο «Το Ψέμα του Ντένικεν».
Παρόλα αυτά, οι οπαδοί του έκαναν ανάρπαστα τα περισσότερα από 40 βιβλία του, τα οποία πούλησαν 70 εκατομμύρια αντίτυπα σε περισσότερες από 30 γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των ελληνικών.
Ο Φον Ντένικεν ξεκίνησε την επαγγελματική πορεία του ως μάνατζερ ξενοδοχείου στην ανατολική Ελβετία, όπου καταδικάστηκε για απάτη και φυλακίστηκε για 18 μήνες.
Στο μεταξύ εξέδωσε το πρώτο βιβλίο του και βγήκε από τη φυλακή ως επιτυχημένος συγγραφέας.
Ο Φον Ντένικεν ουδέποτε παρουσίασε ουσιαστικές ενδείξεις περί εξωγήινων θεών. Το βασικό του επιχείρημα ήταν ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι δεν θα μπορούσαν να είχαν κατασκευάσει μόνοι τους τις πυραμίδες και πρέπει επομένως να είχαν τη βοήθεια προηγμένων εξωγήινων πολιτισμών. Ομοίως, οι εξωγήινοι πρέπει να μεταλαμπάδευσαν στους Μάγια τις αστρονομικές γνώσεις τους και να βοήθησαν τους κατοίκους του Νησιού του Πάσχα να δημιουργήσουν τα πελώρια γλυπτά τους.
Όπως επισήμαιναν οι New York Times το 1974, ο Φον Ντένικεν υπέπεσε σε λογικό σφάλμα επικαλούμενος ένα αρνητικό επιχείρημα για να «αποδείξει» τη φανταστική θεωρία του.
Σε δοκίμιο που δημοσίευσε στην ιστοσελίδα του, ο Φον Ντένικεν προέβλεπε ότι οι εξωγήινοι μια μέρα θα επιστρέψουν.
«Από αμέτρητες παλιές γραπτές πηγές γνωρίζω ότι οι “θεοί” υποσχέθηκαν να επιστρέψουν. Τότε θα βιώσουμε το σοκ των θεών, μια ολοκληρωτική καταστροφή στη θρησκεία και την επιστήμη […] Τα στοιχεία μιλούν ξεκάθαρα. Αυτό είναι που με ωθεί» έγραφε.
Οι ελπίδες του αναπτερώθηκαν το 2021, όταν η αμερικανική κυβέρνηση εξέδωσε για πρώτη φορά έκθεση για τα UFO που δεν απέκλειε την πιθανότητα να δέχεται η Γη επισκέψεις εξωγήινων. «Οι εξωγήινοι θα έρθουν, περιμένω ότι αυτό θα συμβεί μέσα στα επόμενα 10 χρόνια».
Πλήρωμα της NASA επιστρέφει λόγω «σοβαρού ιατρικού προβλήματος»
Για πρώτη φορά στα 65 χρόνια ιστορίας της, η NASA αναγκάζεται να τερματίσει πρόωρα αποστολή λόγω προβλήματος υγείας που εμφάνισε μέλος του πληρώματος.
Κι αυτό επειδή «η δυνατότητα διάγνωσης και κατάλληλης αντιμετώπισης δεν υπάρχει στον ISS, όπως ανέφερε σε έκτακτη συνέντευξη Τύπου το βράδυ της Πέμπτης ο νέος διοικητής της NASA Τζάρεντ Άιζακμαν.
Το Πλήρωμα-11 περιλαμβάνει τους Αμερικανούς αστροναύτες Ζίνα Κάρντμαν και Μάικ Φίνκε, τον Ιάπωνα Κιμία Γιουί και τον Ρώσο κοσμοναύτη Όλεγκ Πλατόνοφ. Παραμένουν σε τροχιά από τον Αύγουστο και είναι προγραμματισμένο να επιστρέψουν τον Μάιο.
Το 2024 η NASA ανέβαλε την τελευταία στιγμή διαστημικό περίπατο επειδή ένας αστροναύτης εμφάνισε «δυσφορία στη διαστημική στολή», ενώ το 2021 ο Αμερικανός αστροναύτης Μαρκ Βάντε Χέι ακύρωσε την δική του έξοδο λόγω μουδιασμένου νεύρου.
Έκρηξη σουπερνόβα στο Διάστημα
Χρησιμοποιώντας παρατηρήσεις διαστημικού τηλεσκοπίου που καλύπτουν τα τελευταία 25 χρόνια, η NASA δημιούργησε ένα βίντεο timelapse με την εξέλιξη ενός σουπερνόβα που εξερράγη πριν τέσσερις και πλέον αιώνες και συνεχίζει να διαστέλλεται μέχρι σήμερα.
Το Υπόλειμμα του Σουπερνόβα (ή Υπερκαινοφανούς) του Κέπλερ είναι ό,τι απέμεινε από την έκρηξη ενός άστρου που έγινε ορατή το 1604 και παρατηρήθηκε από τον γερμανό αστρονόμο Γιοχάνες Κέπλερ, από τον οποίο πήρε το όνομά του.
Σήμερα, οι αστρονόμοι γνωρίζουν ότι ένας λευκός νάνος –το λείψανο ενός νεκρού άστρου με μάζα συγκρίσιμη με τη μάζα του Ήλιου- εξερράγη όταν απορρόφησε υλικό από έναν άλλο λευκό νάνο ή άλλο άστρο και ξεπέρασε έτσι μια κρίσιμη μάζα. Αυτό το είδος σουπερνόβα ονομάζεται Τύπος Ia και χρησιμοποιείται από τους αστρονόμους για τη μέτρηση της διαστολής του Σύμπαντος.
Το υπόλειμμα του σουπερνόβα του Κέπλερ βρίσκεται σε απόσταση 17.000 ετών φωτός, στην κατεύθυνση του αστερισμού του Οφιούχου.Το υλικό που εκτοξεύτηκε στο Διάστημα λάμπει στο φάσμα των ακτίνων Χ επειδή έχει ακόμα θερμοκρασία εκατομμυρίων βαθμών Κελσίου λόγω της έκρηξης.
Αυτό επέτρεψε την παρατήρησή του με το διαστημικό τηλεσκόπιο Chandra της NASA, σχεδιασμένο να βλέπει τις ακτίνες Χ. Το βίντεο συνδυάζει παρατηρήσεις που λήφθηκαν το 2000, το 2004, το 2006, το 2014 και το 2025.
Οι εικόνες αποκαλύπτουν ότι το υλικό στο πάνω μέρος της εικόνας εξαπλώνεται με ταχύτητα 22 εκατομμυρίων χιλιομέτρων την ώρα, ή 2% της ταχύτητας του φωτός, ενώ το υλικό στο κάτω τμήμα κινείται με πολύ μικρότερη ταχύτητα 6,4 εκατ. χιλιομέτρων ανά ώρα, ή 0,5% της ταχύτητας του φωτός.
Ο πλανήτης χάνει τα δάση του
Στη «Σιβηριάδα» (1979), το τετράωρο έπος του Αντρέι Κοντσαλόφσκι που αποτύπωνε τη βίαιη μετάβαση της αχανούς Σιβηρίας στην εποχή της εκβιομηχάνισης και των εξορύξεων, οι εικόνες της οικολογικής καταστροφής έμοιαζαν τότε εξαιρετικά μακρινές. Ηταν σχεδόν ποιητικά πλάνα από έναν κόσμο που φαινόταν να μη μας αφορά.
Το 2024 η Ρωσία –με τη Σιβηρία να συγκεντρώνει το μεγαλύτερο μέρος της απώλειας– έχασε, σύμφωνα με δορυφορικά δεδομένα, περίπου 56 εκατομμύρια στρέμματα φυσικού πρασίνου!.
Ο Αμαζόνιος, το μεγαλύτερο δάσος του κόσμου, είναι μακράν το πιο κρίσιμο και απειλούμενο οικοσύστημα εξαιτίας της γεωργικής επέκτασης, της κλιματικής αλλαγής και των πυρκαγιών. Στη Νοτιοανατολική Ασία (Ινδονησία, Μαλαισία κ.λπ.), αν και οι ρυθμοί αποψίλωσης έχουν μειωθεί σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία, τα υπολειπόμενα τροπικά πρωτογενή δάση κινδυνεύουν από την επέκταση των φυτειών φοινικέλαιου.
Και τα απέραντα δάση του Καναδά αντιμετωπίζουν μια αυξανόμενη και ολοένα πιο καταστροφική απειλή: η αλλαγή του κλιματικού καθεστώτος έχει ως αποτέλεσμα πρωτοφανείς πυρκαγιές – τεράστιες σε έκταση φωτιές που στα βόρεια δάση απειλούν να λιώσουν το μόνιμα παγωμένο έδαφος, απελευθερώνοντας μεθάνιο και διοξείδιο του άνθρακα και ενισχύοντας έτσι τον φαύλο κύκλο της υπερθέρμανσης.
Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα οξύ παράδοξο: ενώ η μακροπρόθεσμη τάση δείχνει επιβράδυνση της αποψίλωσης, η πραγματική απώλεια παραμένει σε επίπεδα ασύμβατα με τους κλιματικούς στόχους. Σύμφωνα με τη Forest Declaration Assessment 2025 μέσα στο 2024 χάθηκαν περίπου 81 εκατομμύρια στρέμματα δασών παγκοσμίως – ο αριθμός αφορά τη συνολική απώλεια δασικών εκτάσεων, όχι μόνο των τροπικών πρωτογενών δασών.
Οσο για τα τροπικά πρωτογενή δάση, αυτά έχασαν περίπου 67 εκατομμύρια στρέμματα μόνο το 2024 – το υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων τουλάχιστον δύο δεκαετιών – με αποτέλεσμα εκπομπές της τάξης των 3,1 γιγατόνων ισοδύναμου CO₂. Δηλαδή τάξης μεγέθους ίσης με τις ετήσιες συνολικές εκπομπές CO₂ της Ινδίας!
Στη Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, όπου τα δάση καλύπτουν περίπου το 30% της επικράτειας, οι πυρκαγιές και η παράνομη υλοτομία/αστικοποίηση αποτελούν διαχρονική απειλή, με τη χώρα μας να καταγράφει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά καμένων περιοχών στη Νότια Ευρώπη.
Συνολικά, τα δάση καλύπτουν σήμερα περίπου 41,4 δισεκατομμύρια στρέμματα, δηλαδή περίπου το 1/3 της ξηράς του πλανήτη, αλλά έχουμε ήδη χάσει περίπου το 1/3 της αρχικής τους έκτασης.
Οι αλλαγές στα οικοσυστήματα θα φέρουν περαιτέρω μείωση των δασικών εκτάσεων και μετανάστευση ειδών, οδηγώντας στην εμφάνιση εισβολέων/αλλόχθονων φυτικών ειδών που θα ανταγωνίζονται και θα απειλούν τα γηγενή είδη, διαταράσσοντας τη βιοποικιλότητα. Οι υψηλές θερμοκρασίες, οι παρατεταμένοι καύσωνες και οι έντονες βροχοπτώσεις με δυνατούς ανέμους θα συνεχίσουν να αυξάνουν τη συχνότητα και την ένταση των πυρκαγιών, ενώ θα προκαλούν διάβρωση του εδάφους και πλημμυρικά φαινόμενα, καθιστώντας δύσκολη τη φυσική ανάκαμψη των οικοσυστημάτων.
Η «Σιβηριάδα» του Κοντσαλόφσκι δεν είναι πλέον μια μακρινή αλληγορία, αλλά καθρέφτης του κόσμου όπου ζούμε. Η καταστροφή που τότε παρουσιαζόταν ως κινηματογραφική προεικόνιση έχει μετατραπεί σε καθημερινή ειδησεογραφία.
Πηγή: Κοσμάς Βίδος – tovima.gr
