Παρακολούθησα στις 14 Φλεβάρη στην Αθήνα, το Πρώτο Κρητικό Συναπάντημα, που πραγματοποιήθηκε στην Παναρκαδική Ένωση πραγματικά με μεγάλη συμμετοχή και επιτυχία. Φιλοξενήθηκε από την Παναρκαδική Ένωση και αφιερώθηκε στη Βάννα Σφακιανάκη.
Επρόκειτο για μια δράση ενημέρωσης και συντονισμού πολλών συλλογικοτήτων που δρουν και αγωνίζονται στην Κρήτη ενάντια στην καταστροφή του περιβάλλοντος με τα φαραωνικά έργα των μεγάλων επενδύσεων. Παρόντες όμως ενεργοί πολίτες και από άλλα μέρη της χώρας. Με δυνατή συμμετοχή ,τεκμηριωμένες εισηγήσεις, ζωηρές παρεμβάσεις από ανθρώπους που υπερασπίζονται το δικαίωμα στην ελευθερία και το περιβάλλον και εναντιώνονται στην ολομέτωπη επίθεση που δεχόμαστε, στη φύση, στο μέλλον μας, στην ζωή την ίδια. Η εκδήλωση ήταν άλλη μία απόδειξη πόσο σημαντικό είναι να συναντιούνται οι άνθρωποι που αγωνίζονται,να γνωρίζονται ,να ενημερώνονται, να βάζουν κοινούς στόχους ,να ενθουσιάζονται απο το κοινό αίσθημα του αγωνιστικού “μαζι” και την αλληλεγγύη. Η βοήθεια της Παναρκαδικής δεν είναι τυχαία. Ο Πάρνωνας απειλείται από ανεμογεννήτριες ,όπως και το ιστορικό χωριό Κοσμάς και ο κόσμος ξεσηκώνεται.
Το πανελλαδικό τοπίο καταστροφής
Η επίθεση που δεχόμαστε στο όνομα της ανάπτυξης είναι συντριπτική ,αφορά όλη τη χώρα, βουνά, θάλασσες, νερό. Στο όνομα του κέρδους όλη η Ελλάδα μετατρέπεται σ’ ένα εκτεταμένο βιομηχανικό εργοτάξιο, μια μπαταρία, βουνά και περιοχές ολόκληρες αλλοιώνονται, ποταμοί εκτρέπονται, θάλασσες που απειλούνται από τις εξορύξεις (στις 16/2 υπογράφτηκε η σύμβαση για τη Νότια Κρήτη, με την Chevron), δίκτυα σε όλο το Αιγαίο με νησιά να μετατρέπονται σε ενεργειακές εξέδρες. Έργα που συχνά αμφισβητούνται ως προς την αποτελεσματικότητα τους ή και αποδεικνύονται άχρηστα όλα αυτά σ’ ένα πλαίσιο ιδιωτικοποιήσεων του περιβάλλοντος και των δημόσιων αγαθών, χωρίς να πείθουν για την αναγκαιότητα του έργου, χωρίς κοινωνική συμφωνία και νομική βάση. Στα συνακόλουθα, όχι τελευταίας σημασίας η καταστροφή μνημείων, η απαξίωση της ιστορίας .
Η Κρήτη στο στόχαστρο της υπερεκμετάλλευσης
Στην Κρήτη η επίθεση που έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια, έχουμε την απειλή με εξορύξεις υδρογονανθράκων, την εγκατάσταση βιομηχανικών ΑΠΕ σε βουνά και προστατευόμενες περιοχές, το δίκτυο πυλώνων και ενεργειακών διασυνδέσεων, τη καταστροφή της Πεδιάδας Καστελλίου από τη μεταφορά του αεροδρομίου Ηρακλείου εκεί, τη τουριστική και ενεργειακή υπερεκμετάλλευση, όλα για τη παράδοση στα επενδυτικά συμφέροντα. Την τελευταία διετία παρουσιάζεται το πρόγραμμα των πυλώνων υψηλής τάσης, ύψους 33 μ. ο καθένας, ως «αναγκαίο» και «αναπόφευκτο» έργο και παρά τις αντιδράσεις πολιτών και φορέων και τις προσφυγές Δήμων στο ΣτΕ, ο ΑΔΜΗΕ επιμένει στην κατασκευή νέας εναέριας γραμμής υψηλής τάσης, που θα ενώνει τα Χανιά με τη Δαμάστα στο Ηράκλειο, μήκους 103,3 χλμ,για να «ολοκληρώσει» το ηλεκτρικό δίκτυο της διπλής διασύνδεσης της Κρήτης με την ηπειρωτική Ελλάδα. Όμως, πόσο πραγματικά αναγκαίο είναι αυτό το έργο; Αναζητήστε και εδώ τη «πράσινη» μετάβαση και τα «πράσινα» κέρδη των γνωστών επενδυτών.
Αυτή είναι η εικόνα για όλη τη χώρα, από τον Γράμμο μέχρι τη Γαύδο. Καθημερινά γίνονται γνωστά «αναπτυξιακά» έργα μαζί όμως και κινητοποιήσεις για την ακύρωσή τους. Και υπάρχουν νίκες στους αγώνες αυτούς όπως η ματαίωση του αιολικού πάρκου στην Άνω Ζήρια και στο Ν. Πήλιο με ανεμογεννήτριες 187,5 μέτρων! Οι κοινωνίες αντιδρούν πλέον πανελλαδικά σ’ ένα μέλλον που μας επιβάλλεται χωρίς να ερωτηθούμε και στο όνομα του μεγάλου και γρήγορου κέρδους, υπάρχει μια συλλογική αντίσταση που συνεχώς μεγαλώνει.
Συντονισμός και αντίσταση
Κοινή συνισταμένη όλων των παρεμβάσεων στην εκδήλωση ήταν η ανάγκη συντονισμένης αντίστασης και υπεράσπισης των κοινών αγαθών.
«…Αγώνας για τη γη και την ελευθερία είναι ταυτόχρονα πολιτισμός, μνήμη, συλλογικότητα και μοίρασμα.»
Μια επίθεση που καθιστά υπαρξιακή τη συνθήκη, υπαρξιακή για ανθρώπους και τη ίδια τη χώρα. Μια συνθήκη που οδηγεί στο Αντίσταση, «Όλοι Μαζί». Δυναμικά, με Αλληλεγγύη. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος! Στην ολομέτωπη επίθεση απαντάμε με ολομέτωπη αντεπίθεση, όλοι μαζί με αλληλεγγύη.
Το Συναπάντημα οργάνωσαν: Κίνηση για τη σωτηρία των νησίδων, Πρωτοβουλία Κρήτης ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων, Συντονιστικό Ρεθύμνου κατά των ΒΑΠΕ, Πρωτοβουλία Πολιτών Μυλοποτάμου ενάντια στους Πυλώνες και τις Ανεμογεννήτριες, Πρωτοβουλία Ηρακλείου ενάντια στους Πυλώνες Υψηλής Τάσης και τις ΒΑΠΕ, η Συνέλευση για τα Κοινά στον Αποκόρωνα, Επιτροπή Αγώνα Σητείας κατά των ΒΑΠΕ, ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Σταυρού Χανίων Επιτροπή Πολιτών Ιεράπετρας, Σπηλαιολογικός Όμιλος Κρήτης (ΣΠΟΚ), Πρωτοβουλία Σφακίων ενάντια στην εγκατάσταση ΒΑΠΕ, Δικτύωση Αθήνας για την Προστασία της Κρήτης, Πρωτοβουλία Αποκόρωνα ενάντια στους πυλώνες και ανεμογεννήτριες, Κοινωνικός Χώρος Πυρόβολος από τον Άγιο Νικόλαο.
Παρέμβαση έκαναν, εκτός των οργανωτών, η Ομάδα Κορινθιακός SOS, ο αρχαιολόγος Μανώλης Κλώντζας, η Ομάδα ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων και αερίου Ηπείρου, η Κοινότητα κατειλημμένων στα Προσφυγικά Αλεξάνδρας, η ομάδα Σιτώ και άλλοι συμμετέχοντες. Ακολούθησε συζήτηση και η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με κρητικό γλέντι.
Κλείνοντας, το πνεύμα της συνάντησης θα μπορούσε να συνοψιστεί με ένα απόσπασμα από την ανακοίνωση που εξέδωσε μετά το πέρας της εκδήλωσης η Πρωτοβουλία Κρήτης ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων:
«Το 1ο Κρητικό Συναπάντημα δεν ήταν μια αποσπασματική διοργάνωση ενημέρωσης. Ήταν ένα βήμα συγκρότησης, ένας σταθμός συντονισμού, ένα εργαστήρι κοινού αγώνα.
Από εδώ και μπροστά προχωράμε:
Με σταθερή συνεργασία μεταξύ των συλλογικοτήτων.
Με διαρκή συντονισμό σε τοπικό και πανελλαδικό επίπεδο.
Με κοινές καμπάνιες ενημέρωσης και κινητοποιήσεις.
Με παρεμβάσεις σε θεσμικά και νομικά πεδία.
Με παρουσία στα βουνά, στα χωριά, στις θάλασσες, στις πόλεις.
(…)
Δηλώνουμε καθαρά:
Δεν θα παραδώσουμε τα βουνά μας.
Δεν θα παραδώσουμε τις θάλασσές μας.
Δεν θα παραδώσουμε τις πεδιάδες και τα χωριά μας.
Οι τόποι μας δεν είναι οικόπεδα επενδυτών.
Οι ζωές μας δεν είναι αριθμοί στα επιχειρηματικά τους σχέδια.
Με ενότητα, επιμονή και ανυποχώρητη στάση συνεχίζουμε.
Για τη Φύση. Για τη Ζωή. Για την Ελευθερία.
Ούτε βήμα πίσω.
Ό,τι καταστρέφει τη φύση δεν είναι ανάπτυξη.
Θα νικήσουμε.»
Κ.Σ.
Ψήφισμα της Παγκρήτιας Δικτύωσης
Παραθέτουμε παλαιότερο ψήφισμα της Παγκρήτιας Δικτύωσης που πραγματοποιήθηκε στο Πάνορμο το 2024, το οποίο αποτυπώνει τις θέσεις του κινήματος, και αποτελεί τη βάση όσων βλέπουμε τώρα να υλοποιούνται αποφασιστικά από τις πρωτοβουλίες και επιτροπές που αγωνίζονται.
«Η Κρήτη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια άνευ προηγουμένου επέλαση μεγάλων οικονομικών ομίλων και συμφερόντων που την βλέπουν ως επενδυτικό χαρτοφυλάκιο μετατρέποντας την απ’ άκρη σε άκρη σε γιγάντιο εργοτάξιο. Έτσι, το νησί βρίσκεται μπροστά σε ένα «βίαιο» μετασχηματισμό στη παραγωγική του βάση, στη φυσιογνωμία και το ανάγλυφο του, στις τοπικές οικονομίες και τις χρήσεις γης. Ένα σχέδιο μετατροπής της Κρήτης σε ενεργειακό κόμβο εισαγωγών και εξαγωγών ενέργειας, που καμία σχέση δεν έχουν με τις ανάγκες του νησιού.
Το μελλοντικό τοπίο θα συντίθεται από πολλές διεθνείς διασυνδέσεις και τοπικά ενεργειακά έργα, με εκατοντάδες ανεμογεννήτριες σε όλες σχεδόν τις βουνοκορφές και σε πελάγη, φωτοβολταϊκά πάρκα σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις, ενεργειακή χρήση του νερού, μεγάλες εκτάσεις με μπαταρίες αποθήκευσης, νέο δίκτυο πυλώνων υψηλής τάσης και εκατοντάδες συνοδά έργα, δρόμων, μπαζωμάτων κ.ά.
Παράλληλα, οι στρατηγικές για εξορύξεις υδρογοναθράκων στη Νότια Κρήτη με τους πιθανούς περιβαλλοντικούς κινδύνους και το πολεμικό κλίμα που θα δημιουργηθεί στην περιοχή μας αλλά και τις αντιφάσεις που αναδεικνύονται μπροστά στα παχιά λόγια για “πράσινη” ενεργειακή μετάβαση. Μαζί και το “όραμα” Κρήτη-Ξενοδοχείο με την αχαλίνωτη υπερτουριστική επέκταση και τις συνέπειες της στα φυσικά τοπία, στην κουλτούρα, στις στρατιές κακοπληρωμένων εργαζόμενων, στις αποστειρωμένες πεντάμηνες πόλεις και χωριά, την πίεση στο στεγαστικό πρόβλημα και την υπερκατανάλωση πόρων.
Επιπλέον τα φράγματα και την χρήση του νερού μπροστά στην τάση ιδιωτικοποίησης των οργανισμών ύδατος και πηγών. Το νέο αεροδρόμιο στο Καστέλι και ο νέος ΒΟΑΚ που θα εξαφανίσουν ολοκληρωτικά πανέμορφα τοπία και εύφορες καλλιεργούμενες εκτάσεις ενώ την ίδια στιγμή δεν συζητιούνται προτεινόμενες εναλλακτικές με μικρότερο περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος.
Υπάρχουν και ζητήματα όπως το ζήτημα των δημόσιων χώρων στα αστικά κέντρα και η διαχείριση σκουπιδιών. Η βάση του ΝΑΤΟ στη Σούδα και οι κίνδυνοι που συνεπάγονται από την λειτουργία της όταν αποδεδειγμένα τροφοδοτεί πολέμους στην ευρύτερη περιοχή.
Όλα τα παραπάνω σχεδιάζονται σε απόσταση από την κοινωνία, που βρίσκεται τις περισσότερες φορές μπροστά σε προαποφασισμένα γεγονότα, τη στιγμή που όλα τα παραπάνω ντύνονται με πολύ όμορφα προπαγανδιστικά λόγια περί “ανάπτυξης”, θέσεων εργασίας, “πράσινης” μετάβασης, ενεργειακής ασφάλειας, “αναβάθμιση” της θέσης της χώρας.
Για μας, πίσω από τα ωραία λόγια κρύβεται ένα σύμπαν συμφερόντων και διαπλοκής που δεν έχει κανένα ενδιαφέρον για μας και τον τόπο μας και την ουσιαστική ευημερία του.
Ένας τόπος, που διαφημίζεται για επενδύσεις και ανάπτυξη αλλά στερείται αξιοπρεπούς συστήματος υγείας, συρρικνώνεται όλο και περισσότερο ο πρωτογενής τομέας του, δεν έχει ποιοτικές και επαρκείς σχολικές μονάδες, στερείται αντιπλημμυρικών και αντιπυρικών υποδομών ενώ τα δημόσια αγαθά και υποδομές του γίνονται εμπορεύματα και πουλιούνται.
Σηκώνουμε λοιπόν τα μανίκια κι ετοιμαζόμαστε για μεγάλες μάχες σε όλο το νησί, με γνώση ότι τα περιβαλλοντικά είναι κοινωνικά ζητήματα και ότι αν δεν μπει ένα φρένο στην άνευ όρων και ορίων “ανάπτυξη”, τα σχέδια τους θα ρημάξουν την Κρήτη.
Οργανωνόμαστε σε όλα τα μέτωπα και επικοινωνούμε τη μεγάλη εικόνα της Κρήτης-Χαρτοφυλάκιο χωρίς να βλέπουμε απομονωμένα τα έργα, αφού όλα συνδέονται.
Αντίστοιχα, τα τοπικά κινήματα που παλεύουν με τα θηρία δεν είναι μόνα τους αλλά είμαστε όλοι και όλες μαζί.
Να θυμίσουμε στον κόσμο που ζει στο νησί ότι τον αφορά κάθε κορφή που χάνεται, κάθε παραγωγική πεδιάδα που παραδίδεται “στρατηγικά”, κάθε μαύρη κηλίδα στις θάλασσές μας. Ότι η Κρήτη είναι ΕΝΑ νησί, κι εμείς μια γροθιά στον κοινό μας σκοπό.
Συμμετέχουμε στις τοπικές ομάδες αντίστασης, φτιάχνουμε και άλλες όπου δεν υπάρχουν και δικτυωνόμαστε μεταξύ μας.
Στηρίζουμε ο ένας τόπος τον άλλο, και άνθρωπο τον άνθρωπο φτιάχνουμε τη μεγάλη αλυσίδα ανυπακοής και αντίστασης στα σχέδια τους.
Ό,τι καταστρέφει τη Φύση δεν είναι ανάπτυξη!
Παγκρήτια Δικτύωση για το Περιβάλλον»
