Γράφει ο Κώστας Γκιώνης
Οι κοινωνίες παρακολουθούν από τις οθόνες της αναισθησίας τους, τους παγκόσμιους τρομοκράτες-γκάνγκστερς να κατηγορούν ως τρομοκράτες όποιους δεν υποκύπτουν και δεν παραδίδουν τον πλούτο τους, και να μακελεύουν λαούς για τα συμφέροντά τους. Μια μέθοδος εδώ και χρόνια δοκιμασμένη με επιτυχία είναι η τρομοκρατία του ισχυρού στον αδύναμο: ή θα προσκυνήσεις ή θα σε εξαφανίσουμε από τον χάρτη.
Πολλοί πιστεύουν ότι φταίνε τα πρόσωπα που είναι επικεφαλής στους παγκόσμιους τρομοκράτες. Αυτό αποδείχθηκε λάθος: ο εκάστοτε ηγέτης της τρομοχώρας δεν είναι τίποτα άλλο από το εξάρτημα της ίδιας τρομομηχανής, που παράγει φόβο, τρόμο και υποταγή για τους άλλους και κέρδη και εξουσία γι’ αυτήν. Η δήλωση του πλανητάρχη ήταν γνωστή από παλιότερους «γύψους»: «Θα χρειαστεί να “νοσηλεύσουμε” τη χώρα για να ξανασταθεί στα πόδια της»!
Βαυκαλίζονται για τα δημοκρατικά δικαιώματα του λαού της Βενεζουέλας, αυτοί που έχουν υποστηρίξει κάθε δικτατορία που έχει υπάρξει τα τελευταία 80 χρόνια στο πλανήτη, και συνεχίζουν να το κάνουν. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι οι μπίζνες και η κυριαρχία. Η δημοκρατία είναι ο μπαλαντέρ που χρησιμοποιούν όταν ένα κυρίαρχο κράτος αρνείται να παραδώσει τον εθνικό του πλούτο. Και τρέχουν όλοι οι κολαούζοι-γυμνοσάλιαγκες της γης, ως κλαίουσες χήρες να υποστηρίξουν την τρομοκρατική ενέργεια (γιατί τρομοκρατική ενέργεια είναι η εισβολή και η απαγωγή ενός νόμιμου ηγέτη).
Οι κολαούζοι είναι αρπακτικά χειρότερα και από τον ίδιο τον τρομοκράτη, ακόμα κι από τους ακροδεξιούς. Κανένα δεξιό η ακροδεξιό απολειφάδι δεν τόλμησε τουλάχιστον δημόσια να πάρει θέσει υπέρ ενός ναζιστή ηγέτη ή κάποιας κατάφωρης καταπάτησης του διεθνούς δικαίου, κι αυτό φαίνεται από τις δηλώσεις της Μαρίν Λε Πεν που λέει: «Αν ο κόσμος δεχθεί αυτό που έκαναν στη Βενεζουέλα, τότε κανένα έθνος δεν είναι ασφαλές»!
Αντίθετα, στην υπό ομηρία κυβέρνηση (φαντάσου από τι τον κρατάνε) της Ελλάδας, ο ανήξερος δηλώνει ανερυθρίαστα: «Ο Νικολάς Μαδούρο ήταν επικεφαλής μιας βάναυσης και καταπιεστικής δικτατορίας που προκάλεσε αδιανόητο πόνο στον λαό της Βενεζουέλας. Το τέλος του καθεστώτος του προσφέρει νέα ελπίδα για τη χώρα. Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών»… Ενώ και η δήλωση του κ. Ιωάννη Σταματέκου, Αναπληρωτή Μόνιμου Αντιπρόσωπου της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη, είναι ένας ύμνος δουλικότητας και αντιφατικότητας για το τι σημαίνει Διεθνές Δίκαιο, που θα πρέπει να άφησε άφωνους ακόμα και τους ίδιους τους Αμερικάνους.
Αυτή η κυβέρνηση εκπροσωπεί μονάχα τον εαυτό της και τα συμφέροντά της, δεν έχει καμία επαφή και δεν δίνει δεκάρα για τα συμφέροντα της χώρας και τις βουλές των πολιτών της. Αν δεν πέσει άμεσα, η εθνική τραγωδία έρχεται με γοργά ποδάρια…
