Η είδηση από το Bookia, όπου γράφει ο Παναγιώτης Σιδηρόπουλος:«Η Εταιρεία Συγγραφέων, αναγνωρίζοντας τον καθοριστικό ρόλο των ανεξάρτητων βιβλιοπωλείων στην προώθηση της λογοτεχνίας και της ανάγνωσης, αναλαμβάνει μια νέα πρωτοβουλία στήριξής τους. Από τον Ιανουάριο του 2026, θα πραγματοποιείται σειρά εκδηλώσεων σε μικρά βιβλιοπωλεία της Αθήνας και της περιφέρειας, όπου μέλη της Εταιρείας θα αγοράζουν βιβλία, θα υπογράφουν τα δικά τους και θα συνομιλούν με τους/τις αναγνώστες/τριες. Στόχος της δράσης είναι να αναδειχθεί η συμβολή των ανεξάρτητων βιβλιοπωλείων στην πολιτιστική ζωή, να δοθεί ώθηση στην κυκλοφορία του βιβλίου και να ενισχυθεί η προσωπική επαφή ανάμεσα στους/τις συγγραφείς και το κοινό.
Τα ανεξάρτητα βιβλιοπωλεία αντιμετωπίζουν το βιβλίο όχι ως ένα ακόμα καταναλωτικό προϊόν, αλλά ως έναν ζωντανό φορέα πολιτισμού, γνώσης και διαλόγου και φέρουν το προσωπικό στίγμα των ανθρώπων που τα δημιούργησαν και της αγάπης τους για το βιβλίο. Είναι χώροι φιλόξενοι που ευνοούν την αμφίδρομη σχέση του/της αναγνώστη/τριας με τον/τη βιβλιοπώλη του, έχουν τη δική τους αισθητική, αποτελούν σημείο αναφοράς για την κοινότητα και τους ανθρώπους της.
Η Εταιρεία Συγγραφέων καλεί το αναγνωστικό κοινό να στηρίξει έμπρακτα τα βιβλιοπωλεία της γειτονιάς του, συμμετέχοντας στις εκδηλώσεις και γνωρίζοντας από κοντά τους/τις δημιουργούς που υπογράφουν τα έργα τους.
Η πρώτη συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στο βιβλιοπωλείο “Λεμόνι” (Ηρακλειδών 22, Θησείο) το Σάββατο 24 Ιανουαρίου 2026, στις 12:00»
Σήμερα λοιπόν στο καλό βιβλιοπωλείο «Λεμόνι», γίνεται μια καλή αρχή.
Όμως ο δρόμος είναι δύσβατος. Αρκετοί εκδότες, μέσα από διάφορα «κόλπα» και «ψιλά γράμματα» συμβολαίων πωλούν βιβλία σε μεγάλες ποσότητες στα σούπερ μάρκετ με τεράστιες εκπτώσεις: Το αποτέλεσμα είναι αν βρίσκεις βιβλία σε εξευτελιστική τιμή και να υπάρχει αθέμιτος ανταγωνισμός για τα μικρά, ανεξάρτητα βιβλιοπωλεία που αγωνίζονται να επιβιώσουν.
Παρόμοιες τακτικές στηρίζουν και μεγάλες αλυσίδες που πουλάνε από ηλεκτρικά είδη μέχρι βιβλία και κατακτούν μεγάλα μερίδια της αγοράς.
Μέσα στη μεγάλη οικονομική δυσπραγία είναι λογικό οι αναγνώστες να κατευθύνονται εκεί που θα βρουν χαμηλότερη τιμή… Τι μπορεί να γίνει άραγε;
Σε ό,τι αφορά στην οικονομική δυσπραγία η απάντηση είναι οι δημόσιες και δημοτικές βιβλιοθήκες που στους περισσότερους τόπους υπολειτουργούν ή και είναι …κλειστές (παράδειγμα η Δημοτική Βιβλιοθήκη του χωριού μου – Καστέλλια Φωκίδας/ Δήμος Δελφών).
Και φυσικά το σημαντικότερο όλων είναι η σχολική βιβλιοθήκη. Εκεί που δημιουργούνται οι μελλοντικοί αναγνώστες.
Θα έπρεπε αν διεκδικήσουμε όχι μόνο να υπάρχει βιβλιοθήκη σε κάθε Νηπιαγωγείο, Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο, αλλά και αν προμηθεύονται τα βιβλία από τα βιβλιοπωλεία της πόλης / γειτονιάς. Έτσι θα στηρίζονταν αποφασιστικά.
Και φυσικά δεν αρκούν οι βιβλιοθήκες και τα βιβλία. Θα έπρεπε να αλλάξει και το πρόγραμμα των σχολείων και να περιλάβει σε ΟΛΕΣ τις τάξεις τουλάχιστον δίωρο με λογοτεχνία και γενικότερα φιλαναγνωσία.
Οι πρωτοβουλίες όταν αγγίζουν μόνο ένα κομμάτι του προβλήματος μπορεί αν κινούνται στη σωστή κατεύθυνση αλλά δεν λύνουν το πρόβλημα.
Κανονικά θα έπρεπε να συντονιστούν όλοι οι φορείς συγγραφέων, μεταφραστών και εικονογράφων και να διεκδικήσουν σειρά αιτημάτων.
Η απαγόρευση πώλησης βιβλίων στα σούπερ μάρκετ και η απαγόρευση προσφοράς δωρεάν βιβλίων με τις εφημερίδες πιστεύω πως είναι δυο σημαντικά ζητήματα που σχεδόν κανείς δεν αγγίζει.
Κι ακόμη δεν μπορούν οι σχολικές, δημοτικές και άλλες βιβλιοθήκες να επαφίενται στην προσφορά βιβλίων. Γίνεται ένα τιτάνιο έργο από το Library4all που συγκεντρώνει και προσφέρει βιβλία σε σχολεία σε όλη τη χώρα, αλλά σίγουρα δεν αρκεί.
Οι βιβλιοθήκες δεν θέλουν μόνο βιβλία. Πρέπει να είναι ανοικτές, προσβάσιμες, με ειδικευμένο προσωπικό και πολλές παράλληλες δράσεις
Γυρνώντας στα βιβλιοπωλεία, πρέπει αν πούμε πως η αγορά βιβλίου εκεί δεν έχει καμία σχέση με καταστήματα που αντιμετωπίζουν το βιβλίο σαν ένα ακόμη καταναλωτικό προϊόν. Οι άνθρωποι που το παλεύουν σήμερα έχουν τις γνώσεις και το μεράκι.
Το βιβλιοπωλείο γίνεται τόπος συζήτησης, κοινωνικοποίησης, συνάντησης και συχνά αλληλεγγύης.
Στον απομονωμένο καταναλωτή που αγοράζει on line από αλυσίδες αντιτάσσεται ένα ολόκληρος πολύχρωμος κόσμος. Αυτόν τον κόσμο θέλουμε.
Αν κλείσουν, υποκύψουν τα μικρά βιβλιοπωλεία δεν ξέρω πόσα πράγματα ακόμη θα μας έχουν μείνει…
