Έχουμε μπει σε περίοδο ακραίας επιθετικότητας των ΗΠΑ υπό τον Τραμπ. Σε περίοδο αρπαγής και λεηλασίας, απαγωγών και επεμβάσεων, προσαρτήσεων, συντονισμένων επιθέσεων ενάντια σε κυρίαρχα κράτη και περιοχές του πλανήτη. Σε περίοδο όπου οι διαστάσεις των κοσμοκρατορικών σχεδίων και οι γραμμές σύγκρουσης δεν μετριάζονται, πολλαπλασιάζονται. Πρόκειται γι’ αυτό που έχουμε αποκαλέσει «γυμνή μετάβαση», μάλλον προς τη δυστοπία. Η αβεβαιότητα γίνεται κεντρικό χαρακτηριστικό. Κάθε δύναμη κοιτάζει μόνο την ισχύ και τα δικά της συμφέροντα. Ανατινάζονται διεθνείς κανόνες και αλλάζουν οι συσχετισμοί. Επαναχαράζεται ο κόσμος ολόκληρος. Έχουμε περιφραγμένες ζώνες παγκοσμιοποίησης, όπως παλιότερα τους «ζωτικούς χώρους» που υπερασπίζονταν ή διεκδικούσαν αμυνόμενες ή ανερχόμενες δυνάμεις. Η κρίση είναι πολυοργανική, έχει παγκόσμιες διαστάσεις, εμπλέκει όλες τις περιοχές και σφαίρες κοινωνικής δραστηριότητας σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Η «γυμνή μετάβαση» οδηγεί σε αβέβαιη σύγκρουση, σε νέα τεράστια μέτωπα και ανεξέλεγκτες κλιμακώσεις. Η διαδικασία αυτή συντελείται χωρίς καμία συναίνεση από λαούς, κοινωνίες, χώρες (μικρές και μεσαίες). Γι’ αυτό είναι ακραία γυμνή. Βασιλεύει ο κυνισμός, ο πραγματισμός, η ανοικτή λεηλασία, η μεταδιδόμενη γενοκτονία, η αγοραία προσάρτηση, η εμπορευματοποίηση και ρευστοποίηση χωρών, ποταμών, σπάνιων γαιών, και η τροφοδοσία της ενεργοβόρας και διψασμένης για νερό Τεχνητής Νοημοσύνης. Η μόνη λύση στον κόσμο της «γυμνής μετάβασης», της παγκόσμιας ανατίναξης εφοδιαστικών αλυσίδων και αλυσίδων παραγωγής αξίας, με τις νέες περιφράξεις που δημιουργούνται στα παγκόσμια στρατόπεδα που συγκρούονται, είναι ο πόλεμος, η οικονομία πολέμου, ο φασισμός νέου τύπου, η δημοκρατορία, ο στραγγαλισμός χωρών και ηπείρων, η δημιουργία «ζωτικών χώρων» γύρω από κάθε δύναμη
Γροιλανδία – Mercosur – Ιράν, αλλά και Βενεζουέλα, εισήλθαν ορμητικά στην καθημερινότητα, χωρίς να λείπουν πολλά ακόμη καυτά σημεία του πλανήτη. Διαφορετικές περιπτώσεις, αλλά όλες πάνω στον ίδιο καμβά ενός παρακμάζοντος δυτικού μοντέλου:
- Η Γροιλανδία αποτελεί ένα αναγκαίο συμπλήρωμα για τις ΗΠΑ στο νέο δόγμα αμερικανικής κυριαρχίας στο Δυτικό ημισφαίριο, από Αρκτική μέχρι Γη του Πυρός. Ήδη έχει γίνει λόγος για τον Καναδά ως 51η πολιτεία των ΗΠΑ, έχει απειληθεί το Μεξικό, απήχθη ο Μαδούρο και βομβαρδίστηκε η Βενεζουέλα, υπαγορεύονται τελεσίγραφα και όροι σε όλους. Η Γροιλανδία ανήκει τυπικά στη Δανία, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία για τις ΗΠΑ. Ο έλεγχος του ορυκτού πλούτου, όπως και ο έλεγχος του Αρκτικού κύκλου σε αντιπαράθεση με Ρωσία και Κίνα (που έχουν παρουσία σε αυτόν), είναι πρωταρχικής σημασίας. Ναι, αλλά έτσι φθάνουμε στην όξυνση αντιθέσεων ανάμεσα σε ΗΠΑ και ορισμένες ευρωπαϊκές δυνάμεις. Ακόμα και ο έλεγχος εντός ΝΑΤΟ τίθεται με άλλους όρους.
- Η συμφωνία ανάμεσα στην Ε.Ε. και τη Mercosur αφορά τεράστιες αναδιαρθρώσεις της αγροτοβιομηχανικής φιλιέρας (που είναι χρηματιστικοποιημένη σε μεγάλο βαθμό και ελέγχεται από μεγάλους πολυεθνικούς κολοσσούς), αποτελώντας μια έκφραση του σύγχρονου ιμπεριαλισμού σε οικονομικό επίπεδο. Ρευστοποιείται το περιβάλλον, το νερό, οι σπόροι, τα τρόφιμα, τα ζώα, υποθηκεύονται οικονομίες χωρών, προωθούνται μεταλλαγμένα, συνθετικό κρέας, πρωτεΐνες και άλευρα από έντομα. Ό,τι ξέραμε για ύπαιθρο, αγροτιά, σχέση με τη φύση, οικολογία κ.λπ., όλα πάνε περίπατο. Οι αγρότες της Ευρώπης ορθά μιλούν για τη Mercosur. Η Ε.Ε. προχωρά σε ένα στυγνό πραξικόπημα με τη συμφωνία αυτή, διότι χωρίς καμία νομιμοποίηση υλοποιεί αναδιαρθρώσεις που σημαίνουν θάνατο για την αγροτική οικονομία, την υγεία και τη διατροφή.
- Το Ιράν, όπως και η Βενεζουέλα, είναι χώρες που τελούν υπό στυγνό καθεστώς πολύχρονου διεθνούς εμπάργκο και κυρώσεων από τον Δυτικό Κόσμο. Είναι και χώρες-καθεστώτα που προήλθαν από μεγάλες κοινωνικές και πολιτικές επαναστάσεις και ανατροπές σε βάρος του δυτικού ιμπεριαλισμού. Για την Άγρια Δύση αποτελούν «αναχρονισμό», και πρέπει να σβήσουν από τον χάρτη με τη μορφή που είχαν μέχρι τώρα. Έχουν προηγηθεί άλλες «εξαλείψεις»: Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Λιβύη, Συρία. Τώρα όλα γίνονται πιο ανοικτά, κυνικά, άγρια. Δείτε πως δρα η συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ. Ποιος είναι ο πολιτικός τους λόγος, οι άμεσες απειλές τους, τα πλοκάμια που απλώνουν σε πάρα πολλές περιοχές.
Εδώ βρισκόμαστε, αρκετά σοκαρισμένοι. Αλλά όλα αυτά δεν θα έπρεπε να μας σοκάρουν, δεδομένου ότι η «ροή» γεγονότων γίνεται στον καμβά της «γυμνής μετάβασης». Άλλωστε και οι άλλες δυνάμεις, οι αναδυόμενες, κινούνται σε σφαίρες και τρόπους όπου όλα μετράνε δια της ισχύος και όχι δια του δικαίου. Πού είναι το δίκιο λαών και χωρών, κοινωνιών και εθνών ή εθνοτήτων, το δίκιο της ελευθερίας και ισότητας; Μια μεγάλη στροφή στην πορεία της ανθρωπότητας δεν μπορεί να είναι «γυμνή» ή να στηρίζεται στα όπλα άλλων (όποια κι αν είναι η ρητορική τους). Μια διεθνής κοινότητα λαών και αγωνιζόμενων κυρίαρχων χωρών είναι παραπάνω από αναγκαία.
