- Δεν έφτανε στην ελληνική αποικία η ξεφτίλα της απόπειρας να σταλεί πεσκέσι στον Σουλτάνο ο Πόντιος αγωνιστής Γιάννης Βασίλης Γιαϊλαλί, και δη με ένα σκεπτικό που θα αρκούσε για την άμεση απόλυση ως άχρηστων (πέρα από αναίσθητων και αναίσχυντων) όλων των εμπλεκόμενων «κρατικών λειτουργών», υπουργών κ.ο.κ.: δεν του δίνουμε πολιτικό άσυλο, αποφάνθηκαν, διότι μάλλον είναι τρομοκράτης. Και στην αμέσως επόμενη αράδα έγραψαν (ψέματα βέβαια) ότι μπορεί να επιστραφεί άφοβα στην Τουρκία διότι εκεί δεν υπάρχει καμία δίωξη εναντίον του.
- Εν πάση περιπτώσει, στην ξεφτίλα της απόπειρας απέλασης του Γιαϊλαλί προστέθηκε και η σύλληψη στο Ηράκλειο Κρήτης, όπου θα μιλούσε σε εκδήλωση, του Παλαιστίνιου αγωνιστή Μοχάμεντ Χατίμπ. Με ποια κατηγορία; Ότι όσα λέει υπέρ της κατεχόμενης μαρτυρικής πατρίδας του δεν αρέσουν στους γενοκτόνους; Κι αν δεν τους αρέσει η αλήθεια, είναι αυτός λόγος να ξεφτιλίζεται κι άλλο η ελληνική αποικία κηρύσσοντας τον Μοχάμεντ Χατίμπ «ανεπιθύμητο για λόγους εθνικής ασφάλειας»;
- Θα ήταν πιο τίμιο να προστεθεί ως άρθρο στον ελληνικό (τρόπος του λέγειν) Ποινικό Κώδικα, ότι μόλις φτερνίζεται η Υψηλή Πύλη ή οποιοσδήποτε σιωνιστής εγκληματίας πολέμου, η κυβέρνηση, η ΕΛΑΣ και το δικαστικό σώμα οφείλουν να κρυολογούν. Έτσι τουλάχιστον θα ξεμπερδεύαμε με την υποκρισία των χατζηαβάτηδων, που το μόνο στο οποίο έχουν εξασκηθεί καλά είναι οι βαθιές υποκλίσεις, και ταυτόχρονα παριστάνουν τους άτεγκτους μόνο εκεί που τους παίρνει, στους κατατρεγμένους
- Για να περάσουμε λίγο και εκτός συνόρων, μπορούμε να πούμε ότι η αυτογελοιοποίηση δεν αποτελεί αποκλειστικότητα της «δικής μας» ελίτ. Πάρτε για παράδειγμα την ομιλία του Γερμανού καγκελάριου Μερτς στη Διάσκεψη του Μονάχου για την Ασφάλεια όπου, αφού προειδοποίησε τον Τραμπ ότι «οι ΗΠΑ δεν θα τα καταφέρουν μόνες τους» (μετάφραση: παίξε μας κι εμάς αρχηγέ…), κατέληξε λέγοντας ότι «η Γερμανία και η Ευρώπη έχουν αναλάβει τον πιο σημαντικό, ηγετικό ρόλο» στο θέμα της Ουκρανίας. Και έτσι, συνέχισε, «επιβάλαμε ανήκουστες απώλειες και κόστος στη Μόσχα, κι αυτός είναι ο λόγος που η Μόσχα θα συμφωνήσει να κάνει ειρήνη, αν συμφωνήσει». Τι να πούμε; Έχει και ο ευρωνάνος το δικαίωμα να φαντασιώνεται πράγματα…
- Στην ίδια καλή Διάσκεψη έγιναν κι άλλα ωραία: για παράδειγμα ο κύριος Ζελένσκι συναντήθηκε με τον κύριο Ρεζά Παχλαβί, μελλοντικό Σάχη του Ιράν (είπαμε, η φαντασίωση είναι δικαίωμα). Ο Ουκρανός ηθοποιός τόνισε «τη σπουδαιότητα της ενίσχυσης των κυρώσεων σε βάρος του ιρανικού καθεστώτος» και διαβεβαίωσε τον μελλοντικό Σάχη ότι «η Ουκρανία στηρίζει τον αγωνιζόμενο λαό του Ιράν». Τι εξίσου συγκινητικό και όμορφο είπε στον Ουκρανό συναγωνιστή ο μελλοντικός Σάχης, δεν προλάβαμε να μάθουμε. Ηθικόν δίδαγμα: πάει και η κάποτε «σοβαρή» Διάσκεψη του Μονάχου, επαρχιακός θίασος κατέληξε κι αυτή.
Γ.Α.
Σχόλια
