Ενώ η ματιά της ανθρωπότητας είναι στραμμένη στις δραματικές εξελίξεις στη Βενεζουέλα και τους κινδύνους που συνιστά για την παγκόσμια ειρήνη η γκανγκστερική απαγωγή του προέδρου της χώρας Ν. Μαδούρο από τις ΗΠΑ, άλλη μία ενεργή εστία γεωπολιτικής αντιπαράθεσης θερμαίνεται επικίνδυνα.
Όπως είναι γνωστό, από τις αρχές Δεκεμβρίου το Ιράν βρίσκεται σε αναστάτωση, καθώς χιλιάδες πολίτες διαδηλώνουν λόγω της ραγδαίας αύξησης των τιμών βασικών αγαθών, της ανεργίας και της επιδείνωσης της οικονομικής κρίσης. Τα δυτικά ΜΜΕ προβάλλουν σκηνές βίας στους δρόμους του Ιράν, ενώ γίνεται λόγος για δεκάδες νεκρούς και συλλήψεις. Παρόλο που η έκταση και η βιαιότητα των συγκρούσεων δεν επιβεβαιώνονται από καμία ανεξάρτητη πηγή, με πηχυαίους τίτλους προβάλλονται πληροφορίες ότι το καθεστώς είναι υπό κατάρρευση, κι ότι υπάρχουν σχέδια έκτακτης ανάγκης για τη φυγή του Αγιατολάχ Χαμενεΐ στη Μόσχα σε περίπτωση που οι δυνάμεις ασφαλείας δεν καταφέρουν να καταστείλουν την αναταραχή.
Η λειτουργία τέτοιου είδους ισχυρισμών είναι καθαρά πολιτική: αποσκοπεί να προκαλέσει σύγχυση και να ενισχύσει τις ταραχές. Ο εμπρηστικός ρόλος των δυτικών ΜΜΕ επαληθεύεται άλλωστε από αντίστοιχες εμπρηστικές δηλώσεις των ΗΠΑ και Ισραήλ. Ο Τραμπ προεξόφλησε με δηλώσεις του νέα στρατιωτική επέμβαση «αν το καθεστώς αρχίσει να σκοτώνει ανθρώπους, όπως έχει κάνει στο παρελθόν», ενώ ο Νετανιάχου δήλωσε ότι το Ισραήλ στέκεται «αλληλέγγυο στη μάχη του ιρανικού λαού, στις προσδοκίες του για ελευθερία και για δικαιοσύνη»!
Οι προθέσεις και οι προετοιμασίες για μια νέα επίθεση είναι παραπάνω από φανερές.
Πραγματικότητα και αιτίες
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι λόγοι που οδήγησαν, για άλλη μια φορά, στην εσωτερική αναταραχή στο Ιράν είναι πραγματικοί. Η χώρα εδώ και δεκαετίες στενάζει κάτω από ένα καθεστώς αυστηρών οικονομικών κυρώσεων από ολόκληρη τη Δύση με πρόσχημα το πυρηνικό της πρόγραμμα. Είχαν υπογραφεί βέβαια διεθνείς συμφωνίες για παρακολούθηση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, που διασφάλιζαν ότι αφορά αποκλειστικά ειρηνική χρήση, με αντάλλαγμα την παύση των κυρώσεων. Όμως οι δυτικές χώρες (με πρώτες τις ΗΠΑ) τις κατήγγειλαν και αποχώρησαν μονομερώς από αυτές χωρίς καμία αιτιολογία, ξαναρχίζοντας την επιβολή κυρώσεων!
Στην πραγματικότητα αυτό το οποίο μεθοδεύτηκε ήταν η δημιουργία όλων των προϋποθέσεων ώστε να υπάρξει έλλειψη αγαθών και ακρίβεια στην εσωτερική αγορά του Ιράν, με στόχο το κλονισμό του καθεστώτος. Και όποτε εκδηλωνόταν η δικαιολογημένη αντίδραση τμημάτων της ιρανικής κοινωνίας, οι εμπνευστές του σχεδίου έστηναν τη μηχανή ενός πολέμου παραπληροφόρησης, υπερβολών και ανοικτών ψεμάτων για την αποσταθεροποίηση συνολικά της χώρας. Σε αυτό το σχέδιο πρωτοστατούν τα δυτικά ΜΜΕ, οι αγορές, οι διπλωματικοί κύκλοι της Δύσης κ.ά., ώστε να ενισχυθεί η αβεβαιότητα και ο φόβος.
Οι δυτικές κυβερνήσεις, που με τη στάση τους οδηγούν το Ιράν και το λαό του στην ανέχεια και τις δυσκολίες, επιδιώκουν την αλλαγή καθεστώτος και τον έλεγχο του πλούτου της χώρας. Στο επίκεντρο βέβαια αυτής της προσπάθειας βρίσκεται η πρόθεση των ΗΠΑ να διαρρήξουν τις οικονομικές σχέσεις και δεσμούς του Ιράν με τους BRICS, και να στερήσουν έτσι την Κίνα και τη Ρωσία από έναν σημαντικό οικονομικό και γεωπολιτικό εταίρο. Είναι ακριβώς αυτή η πρόθεση των ΗΠΑ (σε συνδυασμό με την επιθετικότητα του Ισραήλ, το οποίο ονειρεύεται την «εξαφάνιση» του Ιράν) που καθιστά τις εξελίξεις στην κρίσιμη περιοχή της Μέσης Ανατολής εξαιρετικά επικίνδυνες.
Τα όσα συντελούνται, και κυρίως τα όσα ετοιμάζονται να γίνουν στο Ιράν, δεν διαφέρουν και πολύ από όσα συμβαίνουν στη Βενεζουέλα. Εκεί είχαμε την απαγωγή του νόμιμου προέδρου της χώρας. Εδώ έχουμε την επιβολή ασφυκτικών καταναγκασμών μέσω των κυρώσεων, και την απειλή ανοικτής πολεμικής επέμβασης. Και στις δύο περιπτώσεις, στο στόχαστρο βρίσκεται η δυνατότητα των λαών να ζουν σε κυρίαρχες χώρες και να καθορίζουν οι ίδιοι τις τύχες τους.
