Με όχημα την ποίηση: Κάρολος Μπωντλαίρ (1821-1867)
Η ραγισμένη καμπάνα
Πικρό είναι και γλυκό ν’ακούς σε νύχτες παγωμένες,
κοντά στο τζάκι που καπνούς αφήνει και σπινθίζει,
να σούρχονται σιγά σιγά θύμησες περασμένες,
με της καμπάνας...
Με όχημα την ποίηση: Γιώργος Θέμελης (1900-1976)
Σε ποια θάλασσα
Σε ποια θάλασσα
ποιος ουρανός
σ’έχει φιλήσει;
Τα μαλλιά σου τρυπούν
την καρδιά του ανέμου,
σαν τα δέντρα και σαν τα ταξίδια.
Το χέρι σου χαμόγελο,
φωνή σαν του...
Με όχημα την ποίηση: Κάρολος Μπωντλαίρ (1821-1867)
Semper Eadem
«Πούθε η αλλιώτικη, έλεγες, η θλίψη αυτή σε πιάνει,
που λούζει σαν τη θάλασσα το βράχο το γυμνό;»
–Άμα η καρδιά μας μια φορά το...
Με όχημα την ποίηση: Ανδρέας Λασκαράτος (1811-1901)
Ο ξένος της εποχής του
Αλοίμονο σ’ εκειόν που δια του πνεύματος
ξαπεράσει οπωσούν την εποχή του·
βαρειά καταφορά δημόσιου ρεύματος
θα του καταπικράνει τη ζωή του.
Μ’ αν...
Με όχημα την ποίηση: Γιάννης Κορίδης (1936-2025)
Ποίηση των πραγμάτων
Τουτ’ η πέτρα είναι μια φωνή
Τούτο το χώμα είναι ένας κόσμος
Τούτο το δέντρο
Είναι χιλιάδες καρδιές
Αέναη η δόξα της σιωπής
Νικητήρια τα βήματά της
Κάθε...
Με όχημα την ποίηση: Νικηφόρος Βρεττάκος (1912-1991)
Η Ελληνική Γλώσσα
Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φως
θα ελιχθώ προς τα πάνω όπως ένα
ρυάκι που μουρμουρίζει.
Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα
στους γαλάζιους διαδρόμους
συναντήσω αγγέλους,...
Μανόλης Αναγνωστάκης (1925-2005)
Δρόμοι παλιοί
Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα
Κάτω απ’ τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ
Νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή
Την ασήμαντη παρουσία...
Με όχημα την ποίηση: Ντίνος Χριστιανόπουλος (1931-2020)
Το Δάσος
Δεν ξεριζώνονται οι νύχτες από μέσα μας,
βλασταίνουν φύλλα και κλαδιά
κι έρχονται τα πουλιά του έρωτα και κελαηδούνε.
Δεν ξεριζώνονται οι νύχτες από μέσα μας,
οι...
Με όχημα την ποίηση: Μανώλης Αναγνωστάκης (1925-2005)
Αφιέρωση
Για τους ερωτευμένους που παντρεύτηκαν
Για το σπίτι που χτίστηκε
Για τα παιδάκια που μεγάλωσαν
Για τα πλοία που άραξαν
Για τη μάχη που κερδήθηκε
Για τον άσωτο που...
Με όχημα την ποίηση: Πάμπλο Νερούδα (1904-1973)
Το μέλλον είναι χώρος
Το μέλλον είναι χώρος,
είναι διάστημα χρωματικό της γης,
χρώμα σύννεφων είναι,
χρώμα νερού, χρώμα αέρα,
χώρος μαύρος για χίλια όνειρα,
χώρος άσπρος για όλο το...
